Карибын хямрал

1959 онд Фидель Кастро тэргүүтэй босогчид Кубын засгийн эрхийг авсан. Ингэснээр Кубад цэргийн хатуу дэглэм тогтсон. Үүнээс үүдэн олон мянган иргэд АНУ-руу дүрвэн гарсан. Эйзенхауэрын зааварчилгаагаар цагаач куба иргэдийг Кастрогийн засгийн эсрэг босгохоор бэлтгэж эхэлсэн бөгөөд 1961 оны 4 сард 1500 орчим цагаачтай отряд Кубын эрэг дээр газардсан. Кастрогийн зэвсэгт хүчний ангиуд эдгээр цагаачдыг дарсан. Энэ явдал АНУ ба Кеннедигийн нэр хүндийг унагасан явдал болсон. Кастрогийн засгийн газар энэ үйл явдлын дараа АНУ-аас хамгаалах нэрийдлээр ЗХУ-д хандсан. Үүний хариуд 1962 оны 10 сард ЗХУ Кубад дунд тусгалын 42 пуужин байрлуулсан. Ингэснээр Карибын тэнгист цөмийн зэвсэг бүхий 2 их гүрний хямрал эхэлсэн. 1962 оны 10 сраын 22-нд Кеннеди мэдэгдэл гаргаж Карибын тэнгис дэх АНУ-ын флотыг байлдааны өндөржүүлсэн бэлтгэлд оруулсан. Ингээд 1962 оны 10 сарын 25-нд АНУ-ын Ерөнхийлэгч Хрущёвт хандаж асуудлыг эв зүйгээр шийдэх саналыг тавьсан. 10 сарын 26-нд Хрущёв Турк дэх пуужингаа эргүүлж татах дахиж Кубын хэрэгт хөндлөнгөөс оролцохгүй байхыг АНУ-аас шаардсан. 10 сраын 28-нд ЗХУ пуужингуудаа эргүүлж татсан.

Кеннедигийн нэр холбогдсон өөр нэг асуудал бол Вьетнамын дайн юм. Эйзенхауэрын төгсгөлийн үед АНУ Зүүн Өмнөд Ази дахь бодлогоо эрчимжүүлсэн. Энэ үед АНУ-ын бодлогод “доминогийн номлол” гарч ирсэн. “Хэрэв бид Вьетнамын коммунистуудад алдах юм бол Энэтхэг Хятадын хойгийг ч мөн алдана. Хэрэв тэгвэл Зүүн өмнөд Азийг ч алдана” Трумены үед Францын Энэтхэг Хятадын хойгт явуулж буй бодлогыг дэмжиж цэргийн зарлдын 80 хувийг даадаг байсан. Дэлхийн 2 дугаар Дайны дараа ЗХУ ба Хятадын дэмжлэгтэй Умардын Засгийн газар Өмнөд Вьетнамыг өөртөө нэгтгэх бодлогыг эхлүүлсэн. 1959 оноос хойд коммунистууд өмнөдийн коммунист хөдөлгөөнийг санхүүжүүлж эхэлсэн. Эйзенхуэр Доминогийн зарчмын дагуу Өмнөдийн засгийн газрыг санхүү зэвсгийн талаар дэмжих бодлогыг явуулж эхэлсэн. Кеннедигийн үед анх удаа Өмнөд Вьетнамыг хамгаалахын тулд цэрэг шийдвэрийг гаргасан бөгөөд нийтдээ 17000 цэргийг оруулсан. Дараагийн Ерөнхийлэгч Линдон Жонсон иргэний дайныг улам газар авахуулж 1964 оны 8 сарын “Тонкины булангийн тогтоол”-ыг баталж энэ тогтоолын дагуу 80000 орчим цэрэгтэй 7 дугаар отрядыг Тонкины буланд байршуулж нийтдээ хагас сая орчим АНУ-ын цэргийг байршуулсан. 1968 он гэхэд Вьетнамын дайн олон улсын харилцааны томоохон хямрал мөргөлдөөний нэг болсон. 1968-73 оны хооронд явагдсан Парисын хэлэлцээр нь Вьетнамын дайныг дуусгах олон улсын гол уулзалт болсон. Хойд Вьетнам болооод АНУ-ын хооронд явагдаж байсан хэлэцээрт 1969 оноос Өмнөдийн Үндэсний Чөлөөлөх Фронт мөн Сайгоны Засгийн газар нэгдэж орсон. Нэг талаас Бүгд Найрамдах Ардчилсан Вьетнам Улс Үндэсний Чөлөөлөх Фронт, нөгөө талаас АНУ Сяйвоны Засгийн газар хэлэцээрт орж коммунист Вьетнамчуудын 10 зүйлт саналыг АНУ болоод Сайгоны Засгийн газар хүлээн авснаар 1975 онд 2 Вьетнам нэгдэж АНУ олон улсын харилцааны томоохон ялагдал хүлээсэн.